Grupo del Sur: Uit het hart, naar het hart

Tussen alle kerstvoorbereidingen door, kon men afgelopen zondagmiddag tijdens het Kerkpleinconcert genieten van muziek in hogere tangosferen. Tango Kwintet Grupo del Sur wist het voltallige publiek te vervoeren met hun prachtige en passionele tangomuziek, van onder andere Astor Piazzolla. Het werd een muzikale middag om ú tegen te zeggen, de beentjes gingen nog nét niet van de vloer!

Ondanks de kerstballen, feestelijke verlichting en het schaatsplezier op het Plein, leek het Stichting Classic Concerts een passend divertimento om voor het december concert Tango Kwintet Grupo del Sur naar de Protestantse Kerk te halen. De naam van het kwintet zegt het eigelijk al: Even alle kou en grijsheid aan de kant en plaats maken voor een zonnigere ambiance met de meeslepende tangomuziek uit Zuid-Amerika. Het bleek een briljant idee.

Grupo del Sur bestaat uit een vijftal zeer getalenteerde musici, die naast hun ‘gewone’ muzikale werkzaamheden, ook optreden als Tango Kwintet en daarvoor ongeveer één keer per maand samenkomen om te oefenen. Sinds 2007 geeft dit vijftal succesvolle concerten en is hiermee intussen één van de oudste tango ensembles in ons land. Om de partners in crime even bij naam te noemen: Matías Pedrana (bandeon), Anne-Marie van de Grint (viool en tevens oprichtster van de groep), Andreas Suntrop (gitaar), Robin El-Hage (piano) en Daniël Lehmann (contrabas). De musici hebben stuk voor stuk hart voor de Zuid Amerikaanse muziek en dat was zonder twijfel merkbaar deze middag. Met ogenschijnlijk gemak en groot plezier wisten deze muzikanten het publiek mee te nemen in de fascinerende wereld van de tangomuziek.

Het concertprogramma, REVOLUCIONARIO, draait voornamelijk om de vernieuwende tangomuziek van de welbekende Astor Piazzolla. Deze componist en bandoneonist, heeft in de loop van zijn leven een eigen tango stijl weten te ontwikkelen die tegen de bestaande tradities inging, de ‘nuevo tango’. Piazzolla haalde elementen uit de jazz en klassieke muziek en verwerkte deze op vernuftige wijze in zijn eigen stukken, hetgeen hem destijds wel de furie van de traditionele tangoliefhebber op de hals haalde. Toch heeft hij met zijn esthetisch talent en unieke stijl, tot op de dag van vandaag, vele generaties weten te bekoren, inclusief onze eigen Koningin en het muziekminnende Zandvoortse publiek!

Het programma begon symbolisch met ‘Préparense’ van Piazzolla; een ‘waarschuwing’ voor hetgeen ging komen, waarbij dit echter alleen in positieve zin bedoeld was.
Waar het eerste stuk nog vrij uitbundig en geestdriftig uitpakte, was het tweede stuk, ‘Soledad’ (eenzaamheid) ietwat ingetogener. Een langzame dans die met zeer gepaste melancholie werd gespeeld.
Dat het Kwintet een veelzijdig en gevarieerd repertoire naar voren bracht, bleek uit het derde muziekstuk, de ‘9 Miniaturas’ van Ramiro Gallo. Gallo is een hedendaagse tango componist, die zich ongetwijfeld ook door Piazzolla heeft laten inspireren. In de Miniaturas laveert hij tussen verschillende tango- en muziekstijlen. Om het in culinaire termen uit te drukken: Een ware smaakexplosie!
De laatste twee delen voor de pauze waren wederom van de hand van Piazzolla. Het ‘Melancolico Buenos Aires’ en het befaamde en fraaie ‘Libertango’.

Na een welkome kop koffie of thee, ging de tango traktatie gelukkig onverstoord verder met als eerste het ‘Primavera Porteña’, oftewel ‘de lente’, een soort ‘Vierjaargetijden’ van Piazzolla. Dit werd gevolgd door het evenzo mooie ‘Biyuya’.
De derde compositie na de pauze, was een onbeschrijflijk mooi arrangement, geschreven door Anne-Marie, van een operadeel uit Orfeo ed Euridice van Willibald von Gluck. De titel ‘Melodia’ deed het stuk beslist eer aan en het deed dan ook in generlei wijze onder voor de geniestukjes van Astor Piazzolla.
Na het een na laatste stuk, ‘Kicho’, volgde het lang verwachte en o zo bekende ‘Adios Nonino’, dat Piazzolla schreef na het overlijden van zijn vader. Deze creatie draagt één brok emotie en gevoel uit en zeker zoals het in de originele setting en vorm werd uitgevoerd door het kwintet.
Een prachtige toegift mocht daarna niet uitblijven en het kwintet kreeg een meer dan verdiend applaus. Het publiek kon met een warm en voldaan gevoel naar huis.

Het was een alleszins boeiende middag met veel diversiteit, in alle opzichten. Door de muziek, maar ook door de musici, de sfeer én het publiek.

In dit kader een passend anoniem citaat:

Tango is een non-verbale taal die barrières van nationaliteit, leeftijd, sociale grenzen en achtergronden doorbreekt.

Inderdaad, want het raakt het hart.