Stichting Classic Concerts heeft het wederom voor elkaar gekregen en afgelopen zondag een fantastisch concert georganiseerd. Een viertal zeer bekwame musici brachten onder andere het wondermooie Stabat Mater van Giovanni Pergolesi naar de Protestantse Kerk. Het was zoals voorspeld, een feestje in hogere sferen, de superlatieven waren niet aan te slepen!

Ondanks het stralende zonnetje, was de kerk volledig uitverkocht, zelfs de voorraad programmaboekjes was een kwartier voor aanvang al uitgeput. Het publiek stond dan ook een uitvoering van jewelste te wachten, met vier muzikale oer-talenten van eigen bodem. Vincent van Amsterdam (accordeon), Quirine Viersen (cello), Titia van Heyst (sopraan) en Esther Kuiper (mezzo-sopraan) gaven een kwaliteitsconcert in de beste zin van het woord. Zij brachten, naast het Stabat Mater, ook werken van grote componisten als Bach, Händel en Mozart. Een ensemble en repertoire om ú tegen te zeggen.

Vincent, winnaar van de Nederlandse Muziekprijs 2025, zet zich op verschillende manieren in als promotor van de klassieke accordeon en heeft als het ware de accordeon naar de concertzaal gebracht. Hij treedt op als solist met orkesten en gaat bij het spelen van kamermuziek verrassende connecties aan met andere instrumenten én de menselijke stem. Vincent speelt op alle grote podia en klassieke muziekfestivals in Nederland en daarnaast heeft hij ook vele concerttournees in het buitenland gedaan.

Quirine komt uit een zeer muzikale familie en was soliste bij alle belangrijke Nederlandse symfonieorkesten en bij grote internationale orkesten. Voor Quirine staat het overbrengen van de puurheid en essentie van muziek voorop en dat komt absoluut tot uiting in haar sublieme cellospel. Haar muziek komt direct vanuit het gevoel en recht uit het hart. Quirine heeft vele prestigieuze (inter)nationale prijzen in de wacht gesleept en speelde met gerenommeerde orkesten in binnen- en buitenland.

Titia is een veelzijdige sopraan en tevens veelgevraagd soliste, die regelmatig grote werken uitvoert als Händels Messiah, Die Schöpfung van Haydn, Ein Deutsches Requiem van Brahms en de Petite Messe Solennelle van Rossini. Met haar kristalheldere, flexibele stem brengt ze een variëteit aan oude muziek tot leven. Titia concerteert in Nederland, maar toerde daarbuiten ook door Denemarken, Zweden en Frankrijk met de Johannes-Passion van Bach.

Esther Kuiper studeerde aan het Conservatorium van Amsterdam en na het behalen van haar masters in jazz, nam zij privélessen bij Marion van den Akker en focuste zich op het klassieke repertoire, mét groot succes. Ze heeft een voortreffelijk warm stemgeluid en brede muzikaliteit. Esther was finaliste en prijswinnares van het Nicola Martinucci-concours en het Internationaal Zangconcours ’s-Hertogenbosch. Ze werkte samen met de allerberoemdste dirigenten in de meest bekende concertzalen van Europa.

Kortom, een uitmuntend gezelschap en een match gemaakt in de hemel!

Het programma van de middag begon met de Sonate Nr. 3 voor Viola da Gamba van Johan Sebastian Bach. Het is een minder bekend werk van Bach dat oorspronkelijk bedoeld was voor het strijkinstrument ‘viola da gamba’, maar later ook veel werd  uitgevoerd op de cello. Een leuke wetenswaardigheid is dat Bach grote bewondering had voor zijn collega Giovanni Pergolesi en zelfs zijn Stabat Mater heeft gebruikt als inspiratiebron voor een van Bachs eigen composities. Het arrangement deze middag werd op magnifieke wijze vertolkt door cello en accordeon, die elkaar perfect aanvulden. Een werkelijk zeer bijzondere, maar treffende combinatie. Naast de mooie cello solo, leek af en toe een heel ander instrument te spelen dan de accordeon, zo divers kon Vincent zijn kleinood laten klinken.

Daarna volgden een tweetal stukken van Georg Friedrich Händel, het Messiah HWV 56 en het Haec est Regina Virginum. Bij deze werken kwamen ook de begaafde vocalisten aan bod, die samen met accordeon en cello een knap staaltje muzikaliteit ten tonele brachten. De loepzuivere stemmen en de warme instrumentale klanken brachten het gehele publiek in vervoering.
Als laatste deel voor de pauze mocht Wolfgang Amadeus Mozart zijn intrede doen met het Domine Deus uit de Mis in c klein. Ook dit was een waar genot voor het oor en dat is nog zachtjes uitgedrukt.

Na de welkome kop koffie of thee, leidde Piet-Heijn van Mechelen het tweede deel in met een welverdiend dankwoord aan wethouder Gert-Jan Bluijs. Bluijs is een trouwe fan van Classic Concerts en zal geen gelegenheid voorbij laten gaan om de Stichting te steunen, hetgeen uiteraard zeer gewaardeerd wordt.

Zoals aangekondigd, stond toen het langverwachte Stabat Mater Dolorosa van Giovanni Battista Pergolesi op de rol. Het Stabat Mater is een kerkelijk gezang dat gaat over het verdriet en lijden van Maria omdat haar zoon Jezus is gekruisigd. Het is een van de beroemdste Latijnse gezangen overgeleverd uit de Middeleeuwen en de indrukwekkende tekst heeft in de loop der eeuwen vele vooraanstaande componisten geïnspireerd, waaronder Luigi Boccherini, Antonín Dvořák en Franz Schubert. Pergolesi’s Stabat Mater is echter een van de mooiste, meest indringende versies die ooit geschreven is.

Het mag dan een soort klaagzang zijn, maar de uitvoering die het viertal deze middag bracht, was vele malen meer dan dat. Hun vertolking was niet alleen gedragen en ingetogen, maar van tijd tot tijd zelfs opgetogen en bijna vrolijk, eigenlijk zo divers als het leven en de rouw zelf ook kunnen zijn. Een volmaakte combinatie van klank, tempo en sfeer, bijeengebracht door een vingervlugge topaccordeonist, een meesterlijk strijkvaardige celliste en een tweetal zangeressen die de sterren van de hemel zongen, door het dak van de kerk heen.

Wordt het leven nog beter dan dit?