Trio d’Encore met Tour de France in Zandvoort

Het klassieke trio met pianist Caspar Vos, violist Koen Stapert en Marcus van den Munckhof op cello was zondagmiddag 16 februari in de dorpskerk op uitnodiging van Stichting Classic Concerts. Ze vertelden tussen de stukken door hoe zij hun muziek naar de Tour de France brachten in 2019, met een oude camper en geïmproviseerde optredens bovenop die camper.

Met beeldende verhalen over de camping en andere uitdagingen tijdens de tour werd het publiek al snel betrokken bij het kwajongensgevoel. En dan de muziek die ze speelden… Elk stuk is een toegift bij ‘het trio van de toegift’, en elk optreden een concert vol hoogtepunten die moeten raken. En dat deden ze.

De muziek die ze kozen ging van de Marseillaise, Danny Boy, Strauss en Poulenc naar  ‘C’est si bon’. En het trio speelde elk stuk alsof het hun laatste was. Vol overgave en tegelijk heel puur en sober. Zo hoort muziek te klinken! We hoorden een Berceuse en in gedachten zagen we ze spelen op die camping laat in de avond. De puurheid van de klanken, schattig en zo oprecht. Natuurlijk waren de campinggasten ontroerd.

We kwamen steeds meer te weten van hun streken en avonturen. De tour is bij elke etappe een behoorlijk gesloten bastion dat nauwelijks te benaderen valt, maar de jongens daagden zichzelf uit om opgemerkt te worden. Mensen over te halen met hun muziek. Dat lukte vaak. Ach, wie smelt er nou niet voor de verrassing van onverwachte, echt goede klassieke muziek?

Het trio speelde prachtig Tsjaikovski voor ons met die geweldige vleugel, een gevoelige en sterke cello en de viool… Ach, de viool… Als die jongens met zoveel overgave, zo mooi en zo eerlijk spelen, dan zwicht je, toch? Stel je een dorpje voor in een zomers Frankrijk. En dat ze, door een smeulende tango van Piazzolla te spelen voor een ontroerde Argentijnse dorpsbewoner, een goed plekje kregen langs de tour. En wij kregen die geweldige tango ook!

Caspar, Koen en Marcus waren twee keer bij de NOS op tv, hun logo was 12 seconden lang in beeld bij een bergetappe, en hun favoriete renner is ontmoet. Veel doelen zijn behaald. Dan past natuurlijk  ‘A Stairway to Heaven’ van Led zeppelin. Wat een prachtig klassiek stuk! Het was helder, fris een heel emotioneel, met de vleugel die op het einde de hele kerk vulde. Veel groter dan een toegift.

De allerlaatste toegift was ‘Oblivion’ van Piazzolla. Het was puur en prachtig, en vol oprechte passie. Drie musici, drie instrumenten, en toch… Ze smolten helemaal samen. Enorm goed op elkaar ingespeeld, en geweldige musici. Maar ook gewoon stoere jongens, met eerlijke en echte muziek!

@Lies van Dinther